زعفران و ادویه های معطر

ادویه جات معطر و زعفران

ادویه جات معطر و زعفران

از ادویه ها و زعفران به عنوان طعم دهنده و چاشنی جهت معطر و خوش طعم کردن غذا ها استفاده می کنند، علاوه بر اینکه از ادویه ها به عنوان یک طعم دهنده استفاده می شود، خاصیت دارویی نیز دارند. مزه و طعم ادویه ها با توجه به موقعیت جغرافیایی و شرایط آب هوایی هر منطقه متفاوت است، به همین دلیل طعم غذاهای ایرانی با هندی یا آفریقایی باهم دیگر متفاوت است. در دواخانه صداقت انواع طعم دهنده و زعفران برای انتخاب شما فراهم شده است که در زیر به توضیح چند مورد پرداخته ایم.

فلفل سیاه:

فلفل سیاه متعلق به هندوستان و برخی از کشور های شرقی می باشد، دانه فلفل را به صورت پورد استفاده می کنند تا هم عطر آن به خورد غذا رود و هم به صورت پودری راحتر خورده می شود چون خود دانه بسیار سفت است. فلفل یکی از اقلام وارداتی می باشد، جالب است بدانید که درخت فلفل در ایران رشد نمی کند. از فلفل سیاه به عنوان هضم‌کننده غذا نیز استفاده می کنند. و همچنین در زمان سرماخوردگی مصرف آن توصیه می شود زیرا خاصیت تعرق دارد و باعث گرم‌کردن بدن می‌شود.

فلفل قرمز:

فلفل قرمز از قاره آمریکا می‌آید، میوه گیاهی از سرده فلفل دلمه‌ای می باشد، و عضو خانواده بادنجانیان است. زمانی که آمریکا توسط کریستف کلمب کشف شد، تیپ های گوناگونی از فلفل به تمام نقاط دنیا مبادله شد و برای مصارف خوراکی و پزشکی از آن استفاده می کردند. ماده ای به نام کاپسیسین درون فلفل وجود دارد، همین ماده باعث می شد زمانی که فلفل می خورد احساس تندی به شما دست دهد. کاپسیسین نوعی آلکالوئید است، برای تهیه نوعی دارو که در تسکین برخی از دردها است استفاده می شود. زمانی که این ماده به مخاط دهان برخورد می کند، مغز به اشتباه در آن قسمت احساس داغی می‌کند.

پاپریکا:

از آسیاب کردن فلفل دلمه خشک پاپریکا درست می کنند. که نوعی ادویه به شمار می آید. به دلیل رنگ قرمزی که دارد باعث خوشرنگ تر شدن غذا ها و طعم دهنده خوبی برای غذا می باشد. در غذاهایی نظیر: جوجه کباب، ادویه تندوری، خوراک مرغ، سالاد، کلیه خورش ها استفاده می شود.

فلفل سفید:

همان طور که از اسمش مشخص است این فلفل رنگ ندارد و بیشتر برای غذا هایی با رنگ روشن استفاده می شود. اما از لحاظ تندی کاملا شبیه فلفل سیاه است. از فلفل سفید بیشتر برای تهیه سس ها استفاده می کنند.

زنجبیل:

زنجبیل در طب سنتی ایران، چین، هند، آیورودا به عنوان یکی از مهم ترین گیاهان دارویی بشمار می آید. این گیاه علاوه بر اینکه مصرف دارویی دارد، به عنوان یک چاشنی و طعم دهنده برای غذا ها استفاده می شود. در طب سنتی ما و هندی ها زنجبیل خاصیت ضد لخته شدن خون، ضدسرفه، ضدالتهاب، مقوی قلب، محرک جریان گردش خون و محرک هضم غذا می باشد.

زردچوبه:

زرد چوبه یکی از طعم دهنده های اصلی به شمار می آید البته به عنوان رنگ غذا نیز از آن استفاده می کنند. گیاه زردچوبه در نواحی گرم آسیا و آفریقا کشت می شود و در ایران وجود ندارد، ریشه زرد چوبه را خشک کرده و به همراه ادویه های دیگر آسیاب می کنند و در ایران پاکستان و هند مصرف می کنند.

دارچین:

از کوبیدن شاخه های جوان و تنه درخت دارچین، پودر دارچین یا تکه های چوبی دارچین بدست می آورند، دارچین عطر خوبی دارد. درخت دارچین بومی سری‌لانکا و جنوب هند می باشد. در انواع غذا ها، دم نوش ها یا چای از آن استفاده می کنند. در ایران در قنادی‌ها از عصاره، اسانس و گَرد دارچین در تهیه انواع دسر و شیرینی ها استفاده می کنند.

سیر:

سیر به صورت اسانس یا پودری در هندوستان به فراوانی تولید می شود. و در صنایع غذایی و آشپزی از آن استفاده می شود. سیر باعث می شود بو چربی و بوی بد مرغ و ماهی از بین برود.

جوز هندی:

درخت جوز در ایران رشد نمی کند، دانه های که به ایران می آورند به نام جوز یا جوزبویا می باشد. جوز هندی دارای عطر و بوی تند و مطبوع است .در تمام ادویه ها، برای از بین بردن بوی ضخم آبگوشت ، ماهی ، مرغ استفاده می شود. دانه های جوز هندی را آسیاب می کنند و به صورت پودری استفاده می کنند. برای ماندگاری عطر و بو جوز هندی می توانید مقداری از دانه را رنده کنید و به غذا اضافه کنید.

هل:

گیاه هل متعلق به هندوستان است، در واقع این گیاه در مناطق حاره و گرم رشد می کند. از هل کوبیده یا آسیاب شده در بسیاری از شیرینی ها و دسرهای سنتی ایرانی استفاده می شود. هل علاوه بر اینکه عطر خوبی دارد گرمابخش و اشتها آور است.

در این بخش زعفران و انواع ادویه های معطر مثل پودر هل وانیل و… وجود دارد

نمایش یک نتیجه